«خورشید در ظلمت نمی ماند»

گیرم که در باورتان به خاک نشسته ام

و ساقه های جوانم از ضربه های تبرهایتان زخم دار است

با ریشه چه می کنید ؟

گیرم که برسر این باغ بنشسته در کمین پرنده اید

پرواز را علامت ممنوع می زنید

با جوجه های نشسته در آشیان چه می کنید ؟

گیرم که می کشید ...

گیرم که می برید ...

گیرم که می زنید ...

با رویش ناگزیر جوانه چه می کنید ؟!

 یادم باشد که زندگی نمی ماند ...

« تولده دریای احساس مبارک»

سلام

ما یه مدت نبودیم

الانم نیستیم تا امتحانا تموم شه و کامپیوترمون درست شه .

خلاصه ببخشید از این که خبر دادید و ما نیومدیم

اونایی که دوستان قدیمی ما هستند می دونن که ما هیج وقت کلام خودمون

رو توی وبلاگ نزدیم اما

این پست رو هم نظر نمیذاریم تا ویرایشش کنیم

بازم :